City Bus Simulator 2010 to dzieło niemieckiej firmy TML Studios. Jest to symulator autobusu a terenem zmagań jest Nowy Jork. Jako wielki fan symulatorów nie mogłem przejść obojętnie obok tej gry. Zasiadłem więc za kierownicą wirtualnego autobusu. Ciekawi wrażeń?

Ale po kolei. W grze mamy do wyboru 3 tryby rozgrywki. Swobodna jazda - tłumaczyć chyba nie trzeba, misje, w których mamy określone z góry zadanie i musimy je wykonać oraz co może wydać się dziwne wątek fabularny. Różni się tym od misji, że poza wykonywaniem kursu bawimy się w szukanie skradzionego autobusu. Czasem przyjdzie nam też zasiąść za kierownicą samochodu naprawczego i dojechać we wskazane miejsce. Wątek fabularny ogólnie wypada strasznie kiepsko - ja wiem to tylko symulator ale mogło być znacznie lepiej. W każdym z tych 3 trybów poruszamy się po Nowym Jorku, a konkretniej po Manhatanie, który został dość znacząco przycięty przez co jeździmy głównie cały czas prosto. Ale opowiem szerzej o każdym z trzech dostępnych trybów.

Swobodna jazda pozwala nam pojeździć po mapie autobusem jak i samochodem naprawczym. Bez żadnych zobowiązań. Trochę to się mija z celem bo szybko wkrada się nuda. Ciekawszym rozwiązaniem są misje. Jest ich kilka do wyboru (około 12 co nie jest wielką liczbą). Każdą zaczynamy w autobusie i słuchamy gdzie mamy jechać. Niektóre są banalnie łatwe a inne wymagaja sporo koncentracji i wprawy. Musimy jechać zgodnie z rozkładem, otwierać i zamykać drzwi, mówić dzień dobry z uśmiechem na twarzy i sprzedawać bilety. Czasami trafi się pasażer niepełnosprawny, któremu trzeba wysunąć specjalne podnośniki aby mógł wtoczyć się na pokład. Zdarza się też czasem, że jakiś pasażer prosi nas abyśmy go wysadzili w określonym miejscu ale od nas zależy czy się zgodzimy czy też nie. Ostatni tryb to wątek fabularny, który nie za bardzo różni się od tego co robimy podczas wykonywania pojedńczych misji. Różni się tym, że prowadzimy swoje własne, prywatne dochodzenie kradzieży jednego z autobusów. Nie jest to zbyt ciekawa historia ani zbyt długa. Po przejściu tego raczej już nie zechce się nam grać. Jazda z przepisami potrafi znudzić, a to dlatego że inni uczestnicy ruchu drogowego dziwnie zachowują się na drodze. Ciekawostką jest natomiast fakt, że możemy się poruszać pieszo po mieście. Również po autokarze możemy się swobodnie przechadzać. Model jazdy dobitnie ukazuje, że prowadzimy autobus, a nie wyścigowy samochód. Uważamy na zakrętach i myślimy z wyprzedzeniem bo nasz pojazd reaguje z opóźnieniem. Pod tym względem jest to symulator przez duże ''S''. Więc czy jest coś nie tak? A no jest.