Jak to często bywa, nowe rozszerzenia do gier wypuszczane są przez ich twórców dopiero wtedy, gdy popularność danej produkcji zaczyna maleć. Mogę jednakże z czystym sumieniem powiedzieć, że nie jest tak z Diablo II: Pan Zniszczenia. Dodatek do Diablo II został wydany dopiero po roku od momentu pojawienia się podstawowej wersji gry w sklepach, a nadal przyciąga uwagę wielu osób na całym świcie. Gracze nadal rozwijają swoją postać, aby pokonać siły piekielne oraz dyskutują między sobą, która z pięciu podstawowych klas postaci jest najlepsza, najpotężniejsza. Gdyby jednak popularność Diablo II zaczęła się zmniejszać to dodatek „ Pan Zniszczenia” na pewno by ją ożywił. Wprowadził on dwie nowe postacie (Zabójczyni oraz Druid), a każda z nich ma inne cechy, umiejętności władania poszczególnych broniami. Ponadto wprowadza kilka ulepszeń do samej rozrywki, a także dodaje nowe ukryte magiczne przedmioty. Dzięki temu, rozszerzenie to stało się jeszcze bardziej znane od samego Diablo II.

Zabójczyni specjalizuje się w podkładaniu przeróżnych pułapek, sztukach walki, a także umiejętności nazwanej „Cień”. Sztuki walki są bardzo ciekawe, a w niektórych momentach wyglądają dość spektakularnie. Postać ta, potrafi stworzyć swój cień, który atakuje naszych przeciwników. Co ciekawe jego umiejętności są takie same jakie posiada nasza bohaterka. Czar ten jednak na nieszczęście dostępny jest dopiero po przekroczeniu 30 poziomu rozwoju postaci. Zabójczyni może władać specjalnymi broniami, które dostępne są tylko i wyłącznie dla niej! Do takiego narzędzia należy choćby Khutar. Drugą postacią jest Druid. On także posiada potężne umiejętności. Potrafi on wyczarować ognisty deszcz, który rani naszych wrogów, tworzyć przepaści w ziemi, huragany i wiele, wiele więcej. Innymi ciekawymi umiejętnościami jest wskrzeszanie zwierząt (niedźwiedzi, wilków), które walczą po naszej stronie. Obie nowe postacie wyglądają tak dobrze jak te pięć standardowych. Dzięki całkowitej swobodzie gracza, można stworzyć dwóch bohaterów, które na tym samym poziomie będą się całkowicie różniły.

Każdy, kto chciałby zagrać w Pan Zniszczenia owymi postaciami będzie musiał rozpocząć zabawę od początku w pierwszym akcie. Dopiero, gdy przejdziesz pierwsze cztery akty, w grze pojawi się następny - piąty. Tym razem po zabiciu Diablo musimy stoczyć walkę z jego bratem – Baalem, Panem Zniszczenia. Piąty akt przenosi nas do wioski barbarzyńskiej oblężonej przez oddziały naszego głównego wroga z jego straszliwą artylerią. Aby dotrzeć do zamierzonego celu przyjdzie nam stoczyć bój ze wszystkimi oddziałami, które stacjonują prawie na całym obszarze. Będziesz musiał przejść przez podziemne lodowe podziemia, a także przez góry by dotrzeć do zamierzonego celu – zabicia Baala. Piąty akt jest nie tylko najtrudniejszym, ale i najdłuższym aktem. Do wykonania jest jak zwykle sześć zadań, a na ich przejście trzeba poświęcić co najwyżej 10 godzin.

Diablo II: Pan Zniszczenia zawiera również wiele innych zmian i dodatków, które wzbogacają podstawową wersję gry. Twórcy do rozszerzenia dodali elektroniczny poradnik (z możliwością jego druku), który dokładnie opisuje każde zadanie ze szczegółami. Jednym z ciekawszych aspektów dodatku są najemnicy, których można rekrutować (w każdym akcie jest inny bohater). Przy najmowaniu dodatkowego wojownika mamy dość duży wybór. Najemnicy uporządkowani są według poziomu który osiągnęli, cechy: atak czy obrona oraz ceny. Można ich wyposażyć w zbroję, broń, hełm itp., dzięki czemu nie będą oni szybko ginąć, a my nie będziemy musieli ich po chwili wskrzeszać. Jak i my, tak i oni posiadają pasek życia, który możemy regenerować udostępniając im butelkę z miksturą życia. Z doświadczenia wiem, że takie postacie bardzo są pomocne szczególnie podczas walki z bossami pod koniec każdego aktu (taki element taktyczny).