2. „TOP SECRET”

 „Top Secret” to pierwsze polskie czasopismo poświęcone wyłącznie grom komputerowym. Pierwsza „generacja” była wydawana przez Wydawnictwo Bajtek w latach 1990-96. Sam tytuł istniał już wcześniej, bo w latach 88-90 jako dodatek do „Bajtka”. Początkowo ukazywał się jako dwumiesięcznik, później jako miesięcznik. Każdy z redaktorów „Top Secret” miał swój pseudonim, którym podpisywał teksty, co stało się niepisaną tradycją wśród czasopism o grach. Fakt, iż pismo było wydawane na kiepskiej jakości papierze oraz formuła sprawiająca, że „Top Secret” nie kojarzył się z poważnym magazynem powodowały, że reklamodawcy nie kwapili się do wykupywania miejsca na reklamy. Ponadto magazyn pojawiał się często z pewnym opóźnieniem, co jeszcze bardziej potęgowało poczucie pewnej lekkomyślności redakcji. Podobnie jak swój starszy brat „Bajtek”, został zamknięty w 1996 roku z powodu kłopotów finansowych wydawnictwa. Mimo wszystkich swoich wad (których to czytelnicy zdawali się nie dostrzegać) „Top Secret” zyskał miano pisma kultowego i jeszcze przez długie lata porównywano do niego inne czasopisma o grach komputerowych. Jak wszystkie ówczesne pisma o grach „TS” nie miał porywającej oprawy graficznej. Skriny były małe i niewyraźne, co oczywiście jest winą niskiej rozdzielczości w grach z tamtego okresu. Tło pod tekstami było przeważnie białe lub żółte. Czasami umieszczano tło graficzne, ale zależało to zapewne od dostępności odpowiednich grafik.

Drugie, i jak do tej pory ostatnie wcielenie magazynu ukazywało się w latach 2002-2003, a wydawane było przez koncern Axel Springer. Co ciekawe, redaktorami naczelnymi zostali Marcin Przasnyski, człowiek, który przez pierwsze miesiące prowadził „stary” „Top Secret ” oraz Aleksy Uchański, znany redaktor. Postanowiono, że zmieni się nieco sposób podejścia do tematu gier: „Narysowaliśmy sobie cykl życiowy gry i wyszło nam, że najwięcej zainteresowania wywołuje ona tuż przed premierą. Pod ten cykl dostosowaliśmy konstrukcję pisma, dzieląc je na takie rubryki news, tapeta, raport,werdykt. Raport będzie najważniejszy,ukazywał się będzie w chwili, gdy gra lada dzień trafi do sklepów.” Niestety nawet tak znane w środowisku graczy persony nie zapewniły nowemu „Top Secretowi” sukcesu. Pismo miało efektowną oprawę graficzną i dobre teksty, więc zdawało się, że utrzyma się na rynku. Do pierwszego numeru dołączono pełną wersję kultowej w pewnych kręgach gry - Thief: The Dark Project. Niestety, wobec słabych wyników sprzedaży wydawca zamknął tytuł na początku 2003 roku. Ukazały się jedynie cztery numery, z których ostatni liczył tylko 32 strony.