Poza tym, Mafia II ma problem z tempem akcji. Są świetne momenty, takie jak ten, gdy wieziecie trupa, żeby go zakopać, a wasi kumple śpiewają w samochodzie, ale są też nudne momenty, gdy patrzycie jak Vito podnosi słuchawkę i wgapia się w ścianę jak robot. Lub gdy skończycie misję na jednym końcu miasta i musicie dojechać z powrotem do domu, zaparkujecie, wejdziecie do mieszkania i pójdziecie spać. Nic specjalnego wtedy się nie dzieje. Po prostu robicie to, żeby zakończyć rozdział.

W podobnym stylu, policja w Mafii II potrafi być agresywna lub wkurzająco sumienna. Gra stosuje mechanikę, w której gliny mogą zgłosić wasze tablice rejestracyjne lub rysopis i wtedy musicie udać się do warsztatu lub sklepu z odzieżą, żeby ich zmylić. Innym razem, mogą was zatrzymać za szybką jazdę lub drobną stłuczkę, ale zignorują fakt, że przejechaliście na czerwonym świetle. Przez większość czasu gliny nie były dla mnie problemem, ale podczas jednej z ostatnich misji trafiłam na nich trzy razy, gdy ukryli się za zakrętem i musiałam za każdym razem wychodzić z samochodu, żeby poczekać aż wypiszą mi mandat.

Podsumowując, Mafia II to wciągająca opowieść gangsterska, ze świetnie dobranymi głosami aktorów i fajnymi cut-scenkami. Jeśli macie ochotę na mafiozów, to może być pozycja dla was, ale bądźcie przygotowani na dość przeciętną trzecioosobową strzelankę. Mechanika w postaci „schowaj się, wybij wszystkich i zrób to od nowa” nie zachwyciła mnie, ale też nie zawiodła. Mafia II to solidna gra, po prostu nie spodziewajcie się rewolucji.