Na koniec – kwestie techniczne. Strona wizualna gry stoi na dość wysokim poziomie - na pochwałę zasługują przede wszystkim przeciwnicy i efekty wizualne. Projekty poziomów również nie stanowią powodu do narzekań. Silnik Unreal 3 ciągle daję radę,  gwarantuje także sprawne działanie gry nawet na nieco słabszych komputerach. W sferze dźwiękowej przyczepić można się jedynie rażąco przesadzonego rosyjskiego akcentu. Pozostałe elementy sfery audialnej produkcji wypadają nad wyraz dobrze – zwłaszcza efekty strzałów broni, dźwięki wydawane prze potwory. Muzyka jest przyjemna dla ucha. Pozostając w kręgu kwestii technicznych warto podkreślić, że Singularity zostało wydane w polskiej wersji kinowej (z napisami). Tłumaczenie jest przyzwoite.

Jak można ocenić Singularity? Cóż, nie jest to produkt doskonały, ale też nie należy do złych. Starcia z przeciwnikami są przemyślane, dopracowane i niebywale efektowne. Niektóre rozwiązania w mechanice gry warte są zapamiętania. Sama rozgrywka należy do grona tych przyjemnych. Niestety  twórcy poważnie ograniczyli tytuł, nie wykorzystując potencjału, jaki daje manipulacja czasem. Fabuła także pozostawia pewien niedosyt. Całe szczęści gra ma nieznacznie, ale jednak, więcej pozytywnych aspektów. Zatem jeśli masz już za sobą wszystkie hity pierwszej połowy 2010 roku i szukasz czegoś przyjemnego do pogrania przez wakacje, Singularity jest dobrym wyborem. W skali od jednego do dziesięciu gra zasługuje na mocne 7,5.